|
Katrien: Post geplaatst op Thursday, November 10, 2011 9:18 PM
Waarom meerdere lidwoorden gebruiken? Mij lijkt het logisch, lidwoorden verrijken onze taal, zorgen voor variatie en zijn een verwijzing naar lang vervlogen tijden van naamvallen en uitgangen. Meerdere lidwoorden zorgen voor kleur in je taal. Geen enkele reden dus om dat te willen wijzigen. Het verdwijnen van “het”. En toch zijn er mensen in Nederland, die bovendien verondersteld worden iets van taal te kennen, die “het” willen afschaffen als lidwoord. Alles moet teruggebracht worden naar “de”. Ook kleine tussenwoorden als “er” en “zich” mogen wat hen betreft naar de prullenmand verwezen worden. Heeft iemand daar baat bij? Dat vraag ik mij ook af. De redenering achter dit absurd voorstel is dat onze taal te complex zou zijn voor kleuters van buitenlandse origine. Maar dat slaat helemaal nergens op, want niemand leert zo makkelijk een nieuwe taal als een kleuter. Bovendien is het altijd eenvoudiger om iets aan te leren dan iets af te leren; dus al die mensen die nu wel gebruik maken van deze woorden krijgen het nog zwaar te verduren. Voorstel afgevoerd. Wat mij betreft, mag dit voorstel rechtstreeks afgevoerd worden, want geef nu zelf toe: “De kind bakte niets van, de werkstukje was gewoon veel moeilijk.” dat klinkt toch echt niet. Of wel misschien? |
|
|
Post geplaatst op Thursday, November 10, 2011 9:07 PM
Zitten of liggen denken? Na enige dicussie en het nodige googlewerk tot de conclusie gekomen dat een raadpleging van de taaltelefoon hier op zijn plaats is. Want heb ik ergens aan zitten denken of liggen denken? Of zijn beide uitdrukkingen correct Nederlands en maakt het dus niet uit welke van beide ik hanteer? De taaltelefoon geeft, zoals altijd, uitsluitsel. Beide kunnen en de keuze is zeer letterlijk te nemen. Wanneer je zat terwijl je ergens aan dacht, heb je zitten denken, in het geval je lag, heb je liggen denken. Je kan bijgevolg ook staan denken of lopen denken. Maar wat met de minder voor de hand liggende handelingen zoals kruipend denken, zwemmend denken, drinkend denken, lachend denken, springend denken, enz? In ieder geval vergt het dus enige concentratie wanneer je iemand op deze manier vertelt dat je ergens aan gedacht hebt, je geeft tenslotte informatie mee. Misschien gewoon zeggen: "ik heb gedacht aan ..." |
|
|
Katrien: Post geplaatst op Thursday, November 10, 2011 9:06 PM
Wanneer we het in België over de talenkwestie hebben, wordt daarmee geduid op de politieke verhoudingen in en rond de hoofdstad alsook tussen het Nederlandstalige en het Franstalige landsgedeelte. Dit is echter niet de enige talenkwestie die België rijk is. Een andere, en naar mijn mening, grotere ‘talenkwestie’ vinden we binnen de grenzen van één taalgebied. Dat is de kwestie van de taalverwaarlozing die zich steeds meer en duidelijker uit. Onderzoeken tonen aan dat een zeer groot deel van onze jeugd niet meer in staat is om correct Nederlands te schrijven. Teksten staan bol van de spel- en grammaticafouten, zinsconstructies hangen met haken en ogen aan elkaar en sommige woorden zijn in die mate vervormd dat ze haast onverstaanbaar zijn. De technologie waar kinderen vandaag mee opgroeien, heeft hier zeker zijn aandeel in. Onze jeugd schrijft sms taal, alles wordt herleid tot afkortingen en letterwoorden. En dat heeft een duidelijke invloed op hun algemene taalkennis. Een taalkwestie die dringend geadresseerd moet worden, willen we dat onze taal niet verloren gaat. Anders zal er binnenkort geen taal meer zijn om talenkwesties rond te voeren.  |
|
|
Katrien: Post geplaatst op Saturday, November 05, 2011 5:13 PM
Ik zie geregeld aanbiedingen van schrijvers die een tarief per uur vragen. Soms lijkt dat heel duur, maar soms lijkt het absurd goedkoop. De realiteit echter bewijst dat een tarief per uur voor een tekstschrijver nietszeggend is. Hoe weet je hoeveel woorden iemand er per uur zal doorjagen? En hoeveel betaal je dan bij een slechte tekst voor de herwerking? De normale gang van zaken, vraagt om een tarief per woord of opdracht. En dat is meestal min of meer hetzelfde gezien een opdrachtgever in de meeste gevallen een duidelijk idee heeft hoeveel woorden hij nodig heeft voor hij de opdracht uitbesteedt. Een tarief per uur is nooit sluitend zou u nu kunnen zeggen, maar dat is niet helemaal correct. Wanneer ik mijn aannemer een tarief per uur betaal, ben ik vrij om tijdens te werken te controleren of hij zijn tijd wel correct besteedt. Wanneer ik een babysit per uur betaal, zit zij ook daadwerkelijk bij mijn kinderen. Een tekstschrijver echter doet zijn werk op het ogenblik dat hij geïnspireerd is en dat is onmogelijk te controleren. Leve de prijs per weloverwogen woord dus, hoe duur of goedkoop die woorden ook mogen zijn. |
|
|
Post geplaatst op Sunday, August 21, 2011 9:50 AM
De wereld lijkt bezaaid met tekstschrijvers in alle maten en kleuren. De ene al wat beter dan de andere, sommige zo goedkoop dat ze haast gratis werken. En helaas blijkt dat sommige klanten niet te deren. Kwaliteit primeert niet altijd over prijs. Een hobbyschrijver die volledig op zijn spellingsdetector vertrouwd en bovendien niet eens erg gestructureerd schrijft, is vaak voldoende. Want een prijs van 0,012 euro per woord is haast niet te overtreffen. Op zich is dit natuurlijk niet echt een probleem, iedereen mag tekstschrijver worden als hij of zij dat wilt. Het wordt wat moeilijk om klanten te overtuigen om voor kwaliteit te kiezen, maar ik ben er zeker van dat dit probleem zichzelf wel rechtzet. Uiteindelijk is een slechte tekst op je website uiteindelijk zelfs zijn lage prijs niet waard. |
|
